Al-Insan

Naha ges datang ka manusia حين من الدهر (Artina hilap deui?) nu disebut manusa (1) Saenya-enyana kami tos nyipatekun ka manusia tina nutfah nu pacampur, kami nguji ka eta manusia, maka kami ngajadikeun bisa ngareunge jeng bisa ninggali (2) Saenya-enyana kami maparin pituduh kana jalan, aya jalan syukur jeung aya jalan kufur (3) saenya-enyana kami ges ngajanjikeun ka jalma anu kafir, rante, jeng belenggu, jeung seune naraka (4) saenya-enyana pikeun jalma anu bakti maranehanana bakal nginum dina gelas anu aya campuran nana kapur surga (5) cai nyusu, ngararinum dina eta cai abdi Allah, anu ngocor eta cai kalawan mayeung (6) maranehanana teh nyarumponan kana panadaran jeung sieun kana poe anu aya kagorengannana eta poe rata (7) jeung barang bera maranehanana kana kadaharan anu di pika resep ka jalma anu miskin jeung budak yatim jeng ka kawanan (8) ***Kawanan aya na baheula pas nuju jaman perang*** saenya barang bere kami ka maraneh kabih karena Allah, teu mikareup kami ti maraneh kabeh pembalesan, jeung teu menta pamulang tarima (9) saenya-enyana kami sieun ku pangeran kami, ku hiji poe anu aya dina eta poe aya benget jalma -jalma meuleukmeuk (10) maka ngaraksa Allah ka maranehanana tina kagorengan eta poe, jeng maparin kamaranehanana cahaya jeung pangbubungah (11) jeng pembalesan pikeun maranehanana ku sabab kasabaran maranehanana, surga jeng sutra (12) cicing maranehanana dina eta surga dina tempat sare, teu ninggali maranehanan dina eta surga panon poe anu mantak panas kacida jeung teu mantak kabulusan (13)

Komentar

Postingan populer dari blog ini

PERTEMUAN PEMBELAJARAN BAHASA ARAB X - 1

PERTEMUAN PEMBELAJARAN BAHASA ARAB XI - 1 & 2 (SEBELAS SATU DAN DUA)